Jod w organizmie – dlaczego jest potrzebny

Jod jest jednym z najważniejszym mikroelementów, mających wpływ na nasze samopoczucie. Stanowi ważny składnik hormonów, produkowanych w tarczycy, dlatego jego niedobór może się objawiać poważnymi konsekwencjami. Warto sprawdzić, czy nie jest się na nie narażonym.

Jakie są objawy niedoboru jodu?

Objawy niedoboru jodu to przede wszystkim:

• wzrost masy ciała, nadwaga i otyłość,
• wieczne poczucie marznięcia, zwłaszcza stóp i dłoni,
• łatwe uleganie stresowi w sytuacjach, które nie wymagają tak silnej reakcji,
• zmęczenie,
• bezsenność,
• brak chęci na seks,
• kołatanie serca,
• drżenie dłoni,
• brak radości życia, zniechęcenie, apatia.

Aby ułatwić pozyskanie jodu organizm zwiększa objętość tarczycy, przez co puchnie szyja oraz tworzy się tak zwane wole. Czasami dochodzi do przedawkowania jodu (dzieje się tak rzadko) i rodzi się wtedy nadczynność tarczycy, powodująca nadmierny metabolizm i szybkie chudnięcie.

Skąd brać jod?

Najlepszym składnikiem jodu jest sól jodowana, ale należy uważać z gotowaniem i smażeniem, bowiem wysoka temperatura prowadzi do utraty ok. 30% zawartości tego składnika z potrawy. Innym źródłem jodu są ryby morskie (łosoś, makrela, sardynki, węgorz) i owoce morza. Trochę jodu jest w warzywach (brokułach, sałacie, szpinaku, szczypiorku, ziemniakach). W owocach (jabłkach i gruszkach) i grzybach. Jod jest także składnikiem niektórych wód mineralnych, np Ciechocinki z Ciechocinka.

Innym sposobem pozyskania jodu jest jego wdychanie. Odwiedziny tężni solnej albo morskiej plaży pozwala szybko uzupełnić niedobór. Jeśli jednak mieszkamy daleko od takich miejsc – możemy skorzystać z grot solnych, które są w każdym większym mieście.

Jak jod działa w organizmie?

Jod jest składnikiem strukturalnym hormonów tarczycy. Hormony tarczycy składają się w dwóch trzecich z jodu. Pozostała jedna trzecia to aminokwas (budulcowy związek białkowy). Gdy jod jest już częścią hormonów tarczycy staje się niezwykle aktywny. Wędruje z krwią do wszystkich komórek, które bardzo go potrzebują. Przez niezmiernie delikatne kanaliki komórkowe molekuły hormonów docierają do miejsc, w których wytwarzana jest energia – do komór spalania, wewnątrz których kierują się do swoich stanowisk na warstwie ochronnej.